Telefoonnummer

06 815 929 82 (alleen Whatsapp of Signal, niet bellen)

E-mail

info@massagepraktijk-lys.nl

Open op

Dinsdag t/m zaterdag

Heling en innerlijke soevereiniteit

Leestijd 5 minuten

Mijn visie is gegrond in animisme: alles en iedereen is bezield en heeft een innerlijke divine spark. Deze is oneindig. Het verlaat het lichaam pas als het lichaam sterft, maar het zal altijd blijven bestaan. In het oude Egypte noemden ze dit de Ka. Deze spark, of bron van innerlijk licht en levenskracht, zit diep in jou. Als jong kind is deze vaak duidelijk zichtbaar, maar het aardse leven kan er lagen overheen leggen die het innerlijke licht steeds moeilijker merkbaar maken. In de Hawaïaanse levensfilosofie gebruiken ze hiervoor het symbool van een Kom van Puur Licht waar iedere baby mee geboren wordt, en gaandeweg in het leven worden daar steeds meer zware stenen ingelegd, waardoor het licht steeds minder zichtbaar wordt. Mijn visie is om mensen te helpen deze symbolische lagen af te pellen, of stenen uit de kom te halen, zodat jouw kernlicht weer meer naar de voorgrond kan treden binnenin jezelf. Zodat je weer weet wie je bent, in verbinding met je eigen bron. Ik doe dit via specifiek lichaamswerk waardoor je in een diepe staat van vertraging en innerlijke ruimte terecht komt, zodat jouw systeem dit proces zelf, onder eigen voorwaarden, kan ingaan.

Over het algemeen horen volwassen mensen zichzelf en elkaar op een gezonde manier te kunnen dragen. Dit is hoe we het eeuwenlang hebben gedaan. Hechte community’s en familiestructuren zorgden ervoor dat we elkaar er doorheen konden helpen wanneer het leven tegenzat. Maar helaas is dit tegenwoordig op veel vlakken veranderd. Als gemeenschap zijn we veelal versnipperd geraakt, familiebanden zijn beschadigd, en gedegen hulp is lastiger te vinden. Er is weinig om op terug te vallen. Veel mensen ervaren eenzaamheid, ook al lijken ze nog zo druk. We hebben veel van onze hulptechnieken uit handen gegeven aan overheidsinstanties, en die hebben besloten om dit nog meer te laten verwateren. Maar eigenlijk, wat we echt nodig hebben, is onze eigen mogelijkheid om elkaar te helpen en om, in kwetsbaarheid en veiligheid, te kunnen delen en helen. Om in liefde en compassie te kunnen geven én ontvangen. Dit doe je door naar binnen te keren en te reflecteren, jezelf te leren kennen, en anderzijds door elkaar hierbij te steunen. Maar dit kan er nog wel eens bij inschieten. We weten gewoon niet zo goed meer hoe dit moet, of het is ons ook niet goed geleerd, of we nemen de tijd er niet voor.

En als er dan iets heel vervelends gebeurt in je leven, wat doe je dan? Je innerlijke systeem reageert gelukkig meteen, je lichaam weet precies wat je moet doen om te overleven. Maar daarna? Je leven gaat weer door, maar in je lichaam blijft dit gevoel nog tijden aanwezig omdat het geen duidelijke oplossing heeft kunnen vinden. Niet alleen in je fysieke lichaam, maar ook (vooral!) in je energetische lichaam en het veld om je heen. Vaak snap je rationeel gezien wel wat er is gebeurt, maar je zenuwstelsel en je weefsels herbeleven het vaak nog. En zo kan het zijn dat je fysieke of mentale klachten begint te ontwikkelen. Deze kunnen tijdelijk zijn maar ook terugkerend of chronisch worden. Het kan ook zijn dat je bewustzijn vergeet wat er allemaal is gebeurt, maar in je onderbewustzijn zijn er sporen achtergelaten. Het kan zelfs zo zijn dat jij zelf een bepaalde traumatische jeugd of gebeurtenis niet hebt meegemaakt, maar je moeder of vader wel, en omdat zij het zelf niet hebben kunnen verwerken, heb jij hun pijn als kind onbewust overgenomen. Intergenerationele trauma’s kunnen tot wel zeven generaties lang doorsijpelen binnen een familiesysteem. Heel lief van je dat je dit bent gaan dragen, maar je lichaam geeft nu aan dat je dit niet meer hoeft en vraagt nu om aandacht hiervoor. Maar hoe doe je dat?

Dit zie ik vaak. Mensen die alles voor anderen zijn gaan dragen, maar zichzelf telkens wegcijferen. Omdat ze nooit echt geleerd hebben om hun eigen ruimte te claimen, of om zichzelf als prioriteit te stellen. Sterker nog, zodra je jezelf als prioriteit stelde kon dat worden afgestraft. Dus je leerde om jezelf kleiner, zachter en liever te houden dan je bent, want dat was veilig. Vaak werken deze vrouwen ook nog eens in een zorgend of dragend beroep, want dat is waar ze goed in zijn geworden, daarin worden ze gewaardeerd. Ik ben er zelf ook zo een, en voor mij blijft dit ook een leerschool. En soms is het ook niet anders, soms heeft een ander ook echt even alle prioriteit, dat is helemaal oké. Maar echt, jezelf chronisch klein, makkelijk en perfect houden en altijd oproepbaar zijn, altijd ‘aan’ staan, is je snelste ticket naar een burn-out of ziekte. En laten we eerlijk zijn: dit is niet wie jij werkelijk bent, dit is niet de volledige versie van jou. Ook jij hebt behoeftes, honger, verlangens, een diepe creatieve drive binnenin je. En dat mag er zijn. Jij draagt een authentieke waarheid die oh zo waardevol is. Wanneer dit onbelicht blijft ontstaat er vaak richting het einde van het leven een stille verbittering: niemand heeft jouw waarheid gezien. Laten we hier samen een einde aan gaan maken. En je kunt anderen pas echt goed helpen wanneer je zelf stevig in je eigen kern staat. Het eindigt en begint bij jou.

Bij mij in de praktijk komen vaak mensen die om wat voor reden dan ook met zichzelf of hun omgeving worstelen of vastzitten. Ze komen bij mij voor vertraging, echte rust, naar binnen keren, oprechte aandacht en aanraking. Soms komen er flinke emoties omhoog. Er ontstaat meer zelf inzicht en compassie; ze doen dit allemaal uiteindelijk zelf, ik zorg alleen voor de ideale omstandigheden. Wat er vervolgens gebeurt, daar word ik pas echt blij van: wanneer diezelfde mensen op hún beurt ook anderen beginnen te helpen, vanuit hun eigen authentieke kracht. Dit ripple effect is waar ik het uiteindelijk voor doe. Doordat jij weer in je kern staat help je, bewust of onbewust, anderen op hun eigen weg. En via deze weg uit ik mijn hoop voor ons als mensheid. Want als we leven vanuit onze eigen soevereine kracht en verantwoordelijkheid nemen voor onze innerlijke beleving, dan kunnen we veel beter in harmonie met onze directe omgeving samenleven. En als er wel iets is dat hoognodig is op dit moment, is dat het wel.

Ik hoop je te zien in mijn praktijk.

Liefs, Lies